कविता, सपने और सच्चाई !!

हर रोज मेरी जिंदगी थोड़ी और धुल खाती है
शायद इसीलिए हर रात मेरे दिमाग मैं एक नयी कविता आती है!!

कैसे बयां करू मैं अपने सपनो की मजबूरी ,
के उनमें भी हर वक़्त मुजे सच्चाई नजर आती है !!

सुरेन्द्र
दिसम्बर २०१२

माझ्यासाठी मला आणि तुझ्यासाठी तुला

माझ्यासाठी मला आणि तुझ्यासाठी तुला, थोडं बदलायला हवं
आणि आपल्या कवितेच यमक आता, हळूहळू जुळवायला हवं

लपंडावाच्या या खेळात मी तुला शोधायला हवं
आणि आपल्या दोघांवर राज्य देवून सगळ्यांनी कुठेतरी दूर लपून जावं

सुरेंद्र
डिसेंबर २०१२

फेसबुक आणि मैत्री / Facebook and Friendship

A marathi poem about how a friendship moves from a non-FB to the FB era

 

तो म्हणाला कि बरेच दिवसात दिसला नाहीस ,                                                              मी म्हटलं अरे मी इथे इतका दूर दिसणार कसा?
तो म्हणाला अरे तसं नाही रे , बरेच दिवस FB वर नाही दिसलास

मी म्हटलं FB वर दिसतात ते फ़क़्त status रे .. तू आणि मी तिथे कधीच नसतो
कितीही chat केला तरी संवाद त्यात कुठे घडतो?
photos upload होतात रे पण आठवणी download होत नाहीत
Friends लिस्ट मध्ये असलेली माणसं नेहेमीच मनात घर करून राहत नाहीत

तो म्हणाला अरे असं कसं म्हणतोस, इतक्या वर्षांच्या मैत्रीला friend list मध्ये कुठे शोधतोस?
अरे नाका सुटला असेल आपला पण skype अजून फ्री आहे
तुझी मारायला मी तिथे नसेल, पण तुझ्या FB wall वर comments माझ्याच आहेत.

सांग बरं chat वर आपण असं वेगळं काय बोलतो?                                                       काय ते फक्त मराठी शिव्या english मध्ये देतो 🙂
माझा काही लोचा झाला तर अजूनही मला number तुझाच आठवतो                             आणि आज हि माझ्या bday ला पहिला phone तुझाच येतो,

आपण दोघे एकाच गावात नसलो म्हणून दुखी: नको होवू मीत्रा,                                  मनानी आपण जवळ आहोत
उद्या FB ची सगळी friend ‘s list नसली तरी बेहत्तर ,                                                 आपण दोघे एकमेकांसाठी कायमचे आहोत 🙂

सुरेंद्र फाटक
Aug २०१२

 

 

चलो आज थोड़ी बगावत करते है/ Lets start a revolution

This poem is about the horrible incidence that took place in Delhi and how we as a nation have reacted to it. This poem tries to showcase how we are reacting and how we can react.

ये कविता है दिल्ली मैं दिसम्बर २०१२ मैं घटी घटना और उसपर हमारी प्रतिकियाओं पर … हम बगावत कैसे कर रहे है और हम कैसे कर सकते है ये कहेने की एक कोशिश ….

 

चलो आज थोड़ी बगावत करते है
कोई एक फेसबुक स्टेटस हम भी शेयर करते है
किसी नेता को भी आज हम थोड़ी गलियां देते है
थोड़ी और हिम्मत हुई तो कही जा के मोमबत्तियां जलाते है

चलो आज थोड़ी बगावत करते है
हम भी फोटोशोप मैं कोई फोटो बना के शेयर करते है
कोई विडियो ढूंड के उस पे कमेंट करते है
थोड़ी और हिम्मत हुई तो किसी रैली मैं शामिल हो जाते है

चलो आज थोड़ी बगावत करते है
हम भी किसी चीज़ की शपथ लेते है
कोई पिटीशन ढूंड के उसे support करते है
और थोड़ी और हिम्मत हुई तो थोडी नारेबाजी हम भी कर लेते है

चलो आज थोड़ी और बगावत करते है
खुद को भी जरा हम आईने मैं देखते है
खुद से ही थोडा बदलाव हम शुरू करते है
और थोड़ी और हिम्मत हुई तो वक़्त आने पर हिम्मत भी दिखाते है

सुरेन्द्र
दिसम्बर २०१२

 

There is something about Sachin… that only my generation will understand !!

Sachin Tendulkar

Sachin Tendulkar (Photo credit: R@VITH)

May be this generation would not understand the Importance of Tendulkar to our generation – those who started following Indian cricket before the Ganguly era.

There was an era before Ganguly started swinging his shirt from the Lords balcony .. An era before Indian won a test match after conceding a follow-on … An era before the advent of Ganguly, Dravid and VVS

Today even I do not switch off TV after Sachin gets out cause I know there is Kohli, Raina, Dhoni, Yuvraj … But there was a time when I used to. This was the time when we thought Manoj Prabhakar or Nayan Mongia was good enough to open batting for India…

I understand the relief that this generation feels after Sachin’s retirement from ODIs… There is logic to that.. There is a lot of young talent waiting in the wings. That was not the case when Azar was captain of the Indian Team.. This was the pre-96 era when Dravids of the world were still making their debut.. That was the reason why Tendulkar had to wait for so many years to win a world cup cause we never had a good enough team to play around him..

Tendulkar gave me and every Indian cricket fan hope and pride in a time when there was none… He was the only good thing about an Indian cricket team with an aging Kapil and a pedestrian bowling attack.. And that is where the term of ‘carrying the weight of an entire nation’ started .. He literally was the Indian Cricket team and he did make us proud numerous times be it the desert storm or the 117 against Pakistan..

He was the one who always stood between India and Defeat .. He was also the one who stood between embarrassment and Indian Team…. There were others who showed talent but never had Sachin’s discipline ; a case in point is Vinod Kambli … So that is why my generation just had Sachin… We did warm upto Ganguly, Dravid , VVS and now Yuvi, Kohli, Pujara but for my generation Sachin was always the First Love and I am sorry but you can never forget your first love

Thank you for all the Memories Sachin

Just a cricket fan
Surendra Phatak